Troski doczesne tak często nie pozwalają nam oderwać się od ziemi by wznieś się ponad to, co przyziemne i pomyśleć o rzeczywistości nadprzyrodzonej. Jeśli w naszym życiu nie ma miejsca na to, co duchowe, jesteśmy ślepi i potrzebujemy uzdrowienia.
W kluczu Serca Jezusa, czyli o Sercu Boga obleczonym sercem z ciała, o duchowości sercańskiej czasu przełomów Leona XIII i Leona Dehona, a także o ludzkim sercu jako miejscu doświadczania Boga w kontekście duchowości sercańskiej w czasach papieży Franciszka i Leona XIV rozprawiano na V konferencji pastoralnej Sercańskiego Centrum Duchowości. Wydarzenie, przebiegające pod hasłem „Świat i Kościół w kluczu Serca Jezusa”, miało miejsce 11 października 2025 w krakowskim Domus Mater.
Jezus był blisko ludzi, lecz tak wiele razy pozostał niezauważony. Żyć i nie zauważać Tego, który jest źródłem życia – to największy dramat człowieka. Stąd bierze się Chrystusowe „biada” wypowiedziane do miast, które odrzuciły Bożą łaskę...
Nowe wino nie mieści się w starych bukłakach – tak samo Ewangelia nie mieści się w duszy, która chce żyć po staremu, w grzechu, w przywiązaniu do tego, co wygodne i utrwalone.
Wpatrując się w Serce Jezusa, uczymy się, że Bóg zawsze nas uprzedza swoją miłością. Św. Alfons Liguori, którego wspominamy dziś w liturgii, pięknie pisał: „Człowiecze – zdaje się do nas mówić Pan – zauważ, że to Ja jako pierwszy cię umiłowałem. Nie było cię jeszcze na świecie,
co więcej – świat jeszcze nie zaistniał, a Ja już cię kochałem.(...)"
Strona 1 z 6